HOND      

“ Ga weg viezerik,”roept mijn broer tegen onze hond als deze bij binnenkomst tegen hem opspringt. Deze reactie vind ik als  hondenliefhebber niet gewoon.
Onze Flatcoated Retriever is mede door een gehoorzaamheidscursus redelijk onder appèl. Alleen bij binnenkomst wil ze zich wel eens laten gaan.

Kwispelend met de staart en het liefst een speeltje in de bek rent ze de bezoeker soms iets te enthousiast tegemoet.
Schenkt deze Nimbo echter even aandacht door haar over de kop te aaien, dan gaat ze direct daarna haar mand weer opzoeken. Wel houdt ze met haar prachtige bruine ogen alles in de gaten, zelfs als ze slaapt blijft ze waakzaam.
Door de jaren heen ontstaat er tussen mens en hond vaak een wederzijdse band van genegenheid en vertrouwen die bij mensen helaas vaak afwezig is.

De liefde voor een hond kan echter ook te ver gaan. Zo denk ik aan mijn vroegere buurvrouw, die een Golden Retriever had aangeschaft.
Zij (al jaren getrouwd, maar kinderloos) vond dat een hond dit gemis moest opvullen.

Op zekere dag , ze moest op familiebezoek, vroeg ze me of ik een dag op haar hond wilde passen. “ Ik laat Laura eerst wel langdurig uit zodat je voor mij niet vroeg hoeft op te staan, de huissleutel doe ik wel tijdig bij je in de  brievenbus en een lijstje met bijzonderheden vind je bij me thuis op het aanrecht.”
Ik verzekerde haar dat ze Laura wel aan mij kon toevertrouwen.

Toen ik de volgende morgen om circa negen uur de deur van haar woning open deed kwam de hond me al kwispelend tegemoet. Voordat ik Laura mee naar buiten, nam viel mijn oog op het beloofde lijstje.

 

 

 

Ik las....:

Han, eerst even nog een paar dingetjes. Om Laura haar poten af te vegen kun je de handdoek  in het voorhalletje gebruiken. Als je

weer terug komt wil je haar schoon water geven,  wij verversen wel zes maal per dag, anders drinkt ze niet of te weinig. Bij het weggaan,  geef je haar maar een koekje uit het groene trommeltje, dat op het aanrecht staat.

Verder moet je er om denken dat ze buiten niets eet, ook geen wilgenkatjes, ze heeft namelijk heel gauw darmklachten.

Wil je ook de halsband op het allerlaatste gaatje zetten, je zult wel meer afdrukken zien, maar die zijn niet goed.

Pas je ook heel goed op voor herdershonden, de blonde Bouvier, welke hier ook vaak  rondloopt, de Rottweiler en de Franse Buldog.
Laura mag ook perse niet los lopen, ze heeft een afwijking aan haar heupgewricht.
Ik zal je voor de zekerheid toch ook maar even het telefoonnummer van de dierenarts geven, zo ook van de dierenopvang en de wijkagent, want je weet maar nooit wat er kan gebeuren, hè? 
En nog iets, héél belangrijk, laat haar goed merken dat jij altijd de baas bent.

Mocht je misschien denken wat een zeurlijst, daar heb ik begrip voor.  Maar ja, doordat we al zo veel met Laura hebben meegemaakt, zijn we een beetje overbezorgd geworden.

P.S. Zou je de radio in de keuken aan willen doen, hij staat al op de zender waarvan hij het meest houdt, dan voelt ze zich niet zo alleen, het is radio vier.

 

                                                        Han Bonnema.

terug naar start pagina terug naar verhalenoverzicht